Günümüz Türkçesi
Göynüklü dilün her şeb âb-ı seheri vardur
Eyle hazer iy mâhum k’anun eseri vardur
Günümüz Türkçesi
Göynüklü dilün her şeb âb-ı seheri vardur
Eyle hazer iy mâhum k’anun eseri vardur
Göynüklü dilün her şeb âb-ı seheri vardur
Eyle hazer iy mâhum k’anun eseri vardur
Göynüklü → göynemiş, yanık, acılı (gönlü yaralı olan)
dil → gönül, kalp
her şeb → her gece
âb-ı seher → seher suyu, sabahın erken saatlerinde düşen çiy
vardur → vardır
eyle hazer → sakın, dikkat et
iy mâhum → ey mah (ay) yüzlü sevgili
k’anun → kış mevsimi
eseri → izi, belirtisi
“Yanık gönlün her gece sabah çiyi vardır.”
“Ey ay yüzlü sevgili, sakın dikkat et; çünkü kış mevsiminin eseri (soğuk izi) vardır.”
Bu beyitte şair, **“yanık gönül”**ü gece sabahına benzetir; “seher suyu” metaforuyla ağlamayı, gözyaşını ima eder.
Sevgiliye seslenerek onu uyarır: “Kışın izi var, dikkat et!” diyerek, hem gerçek anlamda hem de mecaz anlamda soğukluk / ayrılık tehlikesini anlatır.