Ben özlemeyi güzel bir şey zannederdim eskiden.
Yokluğunu tatmadan önce…
İçimdeki kelebekler adını sayıklamadan önce…
Karmaşık duygular odamı basmadan önce…
Şimdilerdeyse o duyguların yorgunluğu var üzerimde.
Bir öpsen, bir sarılsan geçecek derdim tasam.
Bitecek yorgunluğum…
Bir barışma umudu var içimde.
O umut beni öldürüyor istemsizce…
Sana olan aşkımdan kalbim patlayacak.
Belki ruhum yerinden çıkacak.
Gördüğüm her güzel çiçek adını fısıldayacak.
Ve ben her güzel çiçeğe senmişsin gibi bakacağım…